[von Bentschen]

Jest to historia mojego największego strucia się alkoholem w życiu. Na dodatek pewien fragment opowieści mógłby obalić cały rachunek prawdopodobieństwa, Pascal się pewnie w trumnie przewraca.Ta opowieść nie wiąże się z winkiem, ale z alkoholem w ogóle to opowiem.

Znajoma miała 17-stke, urządziła ją na polu koło chaty w Zmysłowie pod Poznaniem. Poznań o jakieś 70 km od mojej miejscowości, więc z samego rana wsiadam w pociąg i jadę. Pierwsze co załatwiłem w Poznaniu to prezent, a potem była kwestia alkoholu. Kupiłem sobie 0,5 litra Golden Rumu z Zielonej Góry (w sumie to jest taki rum, jaki sie dodaje do potraw, nikt go nie pija jako napoju...). Nie miałem już pieniędzy na żarcie,bo chciałem jakies browary kupić ale się nie przejmowałem tym zbytnio. Pootem spotkałem się ze znajomymi i pojechaliśmy do tego Zmysłowa. Na miejscu jeszcze sobie kupiłem dwa Leszki. Wypiłem na pusty żołądek piwka, następnie rumik i w tym momencie następuje przerwa w życiorysie. Obudziłem się w jakimś pawilonie co stał koło tego pola, jakoś tak wszyscy na mnie dziwnie patrzyli i coś mi brzydko pachniało. Ale ja się nie przejąłem i poszedłem spać. Obudziłem się i stwierdziłem dwie rzeczy. Po pierwsze że byłem cały orzygany, po drugie że znowu chce mi się rzygać. Kulturalnie zbełtałem się do kibelka. Koledzy uświadomili mi co się wydarzyło w nocy. Po obaleniu rumu usiadłem na ławeczce zbełtałem się pod nogi, a następnie spadłem z tej ławeczki prosto na te rzygi. Odmawiałem wstania, twierdząc, że mi jest ciepło. Przenieśli mnie jakos do tego pawilonu. Pogodziłem się z tą wersją wydarzeń. Jakoś tam się doprowadziłem do porządku i wróciłem do Poznania. W autobusie to myslałem że umrę. Dojechałem jakoś na osiedle Sobieskiego. Wsiadam do tramwaju, przejechałem 1 przystanek i natychmiast wysiadłem i zbełtałem się na miejscu na przystanku. No nic, czekam na następny tramwaj, wsiadam i jadę. I w tym momencie szok i wspomniane przełamanie granic prawdopodobieństwa. 70 km od chaty, w mieście które ma około 500 tys. mieszkańców spotykam w tramwaju swoja matkę. Jakim cudem mnie nie zobaczyła, nie wiem. Na następnym przystanku oczywiście wysiadłem i znowu czekałem na następny tramwaj. Kolejny przystanek przejechałem i znowu mi się na bełta zebrało. Wtedy pierwszy i ostatni raz rzygałem żółcią. Okropieństwo.W efekcie 4 przystanki przejechałem w 1,5 godziny!! Jestem w końcu na PKP-ie, wróciłem do domu. Powiedziałem że się strułem w KFC i poszedłem spać.

Opowieść przydługawa, ale wypływa z niej kilka madrości. Po pierwsze: NIE NALEżY PIć GOLDEN RUMU!!!, po drugie: nic nie jest niemożliwe, po trzecie: każde miejsce jest dobre na rzyganie, nawet zaludniony przystanek tramwajowy.Od tamtego czasu piję o wiele rozsądniej. Niektóre rzeczy trzeba przeżyć, żeby zmądrzeć.

[holee]

hehe, dobre masz szczescie ze cie matka nie przylikala to nie mogles wyprac ciuchow u kolezanki ?

[von Bentschen]

No niestety nie, bo czasu zabrakło. Tak jakoś je gruntownie oczyściłem i zaraz lazłem na autobus do Poznania. Ehh... z perspektywy czasu wszystko wygląda tak zabawnie...

[sloonce86]

[holee]

Tez sie zgodze ze niektore rzeczy trzeba przezyc, bo zyc w nieswiadomosci to nic dobrego. Na przyklad, czlowiek ktory nigdy sie nie schal tak mocno zeby sie przewracac, coz on warty jest ? Pozniej cale zycie bedzie zalowac ;D Bo na starosc nie wypada tego doswiadczyc :D

[von Bentschen]

[sloonce86]

Racja to! Hah człowiek powinien poznac swoje granice Picie wzmacnia harakter

[von Bentschen]

Co nas nie zabija to nas wzmacnia, co? Szkoda, że to nie jest do końca prawda. Głupio nam będzie koło czterdziestki jak już wątrobę na wymianę będziemy szykować....

[Moris]

Dobre dopiero teraz to przeczytałem,... i dodam troszkę od siebie
Też piłem ten Golden Rum, ale ze względu na jego niedobry smak odrazu go porzuciłem i przeżuciłem się na inne trunki A Bentschen sam dokonał czynu wypica całej butelki. Po czym padł...

... padał do samego rana ...

a w między czasie wynieslismy go z kałuzy żygowin do takiego namiociku nazwanego Pawilonem, gdzie położylismy go na stole. Zaopiekowałem się nim troszku, ale nie znaczyło to że zarywam imprezę, co chwila sie go odwiedzało czy wszystko w porządku i czy nadaj jest w pozycji (z)bocznej ustalonej, bo juz miałem wizje jak się dławi swym językiem z bełtami. Z czasem dałeś rade i wsyszedłeś by zżygać się ludziom pod nogi ...
ale co tam, dało sie przeżyć tobie do rana leżąc pod chmurką, tylko agu się wkurzyła nieźle bo wszędzie były twoje wypociny a przedewszystkim chodziło jej o koc który nabrał żółtej barwy <bleee>

Najgorsza była droga powrotna co chciałeś już do plecaka żygać w busie, ale do poznania dojechałeś , wsiedliśmy w tramwaj we dwójkę, jedziemy a nagle po minucie "Ne dam rady.... Wysiadam " i tak się rozstaliśmy, bylo to nienajprzyjemniejsze tymbardziej że widząc cię jak szybko po wyjściu z tramfaju poszedł bęłt

Ogólnie to wtedy się poznaliśmy na tej imprezie, i od tatego czasu się niewidzieliśmy, ale co nas nie zabije, to nas wzmocini i teraz znów odnajdujemy się po czasie, dzięki ALKO albo raczej dzięki temu forum , bo zapewne przyczyni się do tego byśmy mogli znowu wypić i opić tą historię...
no i mógłbys postawić conieco wzamian za opiekę nad tobą

[von Bentschen]

Ooo... o kocu nie wiedziałem. Sorki za to. No i nie słyszałem też, że wyszedłem z pawilonu żeby się wyrzygać...Reszta z tego co pamiętam (??) się zgadza. Jakim cudem ja wtedy wypiłem ten rum-bij zabij nie wiem!Hmm...no niestety tak wyszło, że potem nie mogliśmy sie widywać, zresztą wiesz o co chodzi.