[jarzabek322]

Ja tam piłem przed osiemnastką nawet w dużych ilościach ale szczerze jakoś nie miałem wyrzutów sumienia W sumie jak można mieć wyrzuty po skosztowaniu kelerisa albo naszego ulubionego bro specjala

[Czepster]

[gacek21]

Ja tam piłem trochę przed swoją 18 - tką (Boże świety kiedy to było!!!). Szczególnie w szkole, w szatni lub po prostu na wyjazdach, a tych było sporo. Jednak rzadko zdarzało się zapić do nieprzytomności. Spowiedź była straszna!!! Zawsze!!! Ale jeden znajomy ksiądz mi kiedyś powiedział: pij tak, abyś nigdy nie musiał się siebie wstydzić... Staram się to robić, zawsze wtedy kiedy spożywam. I pamiętać słowa mojego przyjaciela księdza. Po winie nigdy mi się nie zdarzyło nic nie pamiętać na drugi dzień. A po wódce... Zawsze jednak dręczyło sumienie, co będzie, jak mi przyjdzie pójść do spowiedzi? To trudne. Ale może zanim się napijecie drodzy przyjaciele, zastanówcie się, jak wyglądacie przed Bogiem, no bo przecież przed nim stajecie przy spowiedzi. Ksiądz jest tylko człowiekiem...Często także pije...

[holee]

[michalwinny]

Moje zdanie jest następujące. Jeśli jesteś ciekawy jak to jest po alkoholu a boisz się że będziesz miał wyrzuty sumienia to nie pij. Jesteś w takim wieku że według mnie niewiele skorzystasz z tej przyjemności. Przyjemność w piciu i upijaniu się polega na umiarze. Trzeba wiedzieć kiedy przestać pić by dobrze się bawić i mieć dobre samopoczucie (humorek). Ta umiejętność jednak przychodzi z czasem i nie polega na długoletniej praktyce w piciu tylko na poziomie samoświadomości w którym się człowiek znajduje. Jeśli jesteś wierzący (i złożyłeś przysięgę) to po upiciu się będziesz miał na pewno wyrzuty sumienia (bez względu na to co my wszyscy tutaj ci napiszemy). Ja na twoim miejscu jeszcze bym poczekał. Wiadomo że jesteś ciekaw jak to jest gdy się jest pijanym, ale musisz zrozumieć jedno, ludzie są różni niektórzy np. upijają się w twoim wieku i nie mają żadnych wyrzutów sumienia. Jednak ty się nad tym zastanawiasz a więc jesteś w innej sytuacji. Nie jest tak że wszyscy jak się upiją to się świetnie bawią (śmieją się tańczą mają rożne zabawne przygody), niektóre osoby mają odwrotnie, popadają w stan apatii, depresji, często płaczą gdy się upiją. Prawda jest taka że po alkoholu możesz zobaczyć jaki ktoś naprawdę jest co w jego wnętrzu drzemie. Zaznaczam że nie mam wcale zamiaru ciebie moralizować. Picie (z umiarem) nie ma w sobie nic złego. Ale chyba lepiej jest zacząć trochę później, gdy ma się nad sobą większą kontrolę i mniej ulega się wpływowi grupy.

[Bejb]

[von Bentschen]

[michalwinny]

Ja też nie żałuję. Przed szkołą, często z najlepszym kumplem, kupowaliśmy tanie winko i szliśmy do parku (który był obok szkoły) i wypijaliśmy po butelce na głowę. Po tem wstawieni szliśmy do szkoły na lekcje. Oczywiście tego rodzaju luzackie wypady realizowane były tylko w takich dniach kiedy nie mieliśmy bardzo ważnych lekcji np. z wychowawcą . Jak
była klasówka to też nie piliśmy. No cóż ja nie należałem do najgrzeczniejszych . To były fajne czasy i miło je wspominam. Tyle tylko że chłopak ma dylemat moralny a my raczej go nie mieliśmy. Ja dalej podtrzymuję to co wcześniej napisałem. Masz wątpliwości to nie pij. Poczekaj na odpowiedni moment. Na pewno przyjdzie moment że poczujesz że jesteś gotowy.

[holee]

michalwinny madrze pisze. O wiele trudniej jest zyc opierajac sie nagabywaniom kolegow niz trwac przy swoim.

Nic na sile. A wypic na pewno zdazysz jeszcze nie raz

[von Bentschen]

[miley16]

Ja pierwszy raz upiłam się w wieku 13 lat. Zastanawiałam się potem czy się wyspowiadać, bo bałam się reakcji spowiednika, ale w końcu po jakiś pół roku zrobiłam to i jakoś tak mi ulżyło.... ale nie miałam wyrzutów sumienia.

[holee]

A te powtorzenie to po to abysmy sie opierniczyli czy pochwalili ?

[von Bentschen]

Już nie ma powtórzenia, na przyszłość edytuj posta albo "łorninga" dostaniesz.
A pochwalić nie ma za co. Księdzu tyle do naszego picia co rektorowi do cen żarówek na targu.

[sepin]

yyy.. przyznam sie bez bicia, ze spowiadam sie z tego co miesiac i nie czuje wyrzutow sumienia;p

[jabol-master]

Ale po nielrgalnym piciu wspomnienia pozostaja na cale życie. Nigdy nie zapomnę pierwszego obalonego jabcoka albo pierwszego komandosa.